Kalabalıklarda biriktiriyorum
Sözlerimi,
Geceleri düzene koyuyorum,
Sabaha karşı bir kalemin
Ucunda.
Yazıyorum, bilmiyorum!
Kaç sözcük,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Harikasın..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta