Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
yalan kalem olursa,kalem nasıl yalan olur,
birazda karalayana bakmalı,yani genel olarak,
kalemi elinde olanlar bile yalan yere yandaşlık yaparsa,
ve adı aydınsa
ne demeli bilmem sevgili şairem
kutladım hüzünle
Şiirinizi
begeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta