Yüreğindekileri dök diyorum kalemime
Susuyor...
O zaman sessizce ağla görmesinler diyorum gözyaşlarını
Ilık Ilık ağlıyor...
Feryadını dinlet; dostun, düşmanın duysun diyorum
Kıyamıyor...
Elindeki hançeri sapla kalbine öl diyorum
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
İyiki kalem var ya olmasaydı ! acılar paylasıldıgı zaman tesirini kaybeder.mutluluklar paylasıldıgı zaman bır deger kazanır.Diliyle bunu yapabilene ne mutlu suskun diller için ise kalem imdada yetişiyor.Unutma dövülen demir hep ışıldar... bundan dolayı acılarla yasamaya alısmalıyız.Harika şiir tebrik ederim.Bende özledim...
çanakkale / ezine
Gülay kalemin de senin kadar duyarlı...benzetme ve betimlemeni sevdim...çok güzel..
Yok sakın ha! Kalemin hiç ölmesin...O hep tükenmeden kalsın..Biliyorsun kalemler kutsallaşırlar zamanla....Sevgiler
Sana garanti veriyorum bu şiiri yazdığına 1 kaç hafta sonra pişaman olacaksın yani tabiki şiir şiiirdir niye pişman olacaksın ben konu itibariyle dedim...
Bir yazmaya başlayınca duramayacaksın Gülay insanların yaşadıkları belli bir zaman aralığından sonra yağmur gibi dökülüyor...
Hemen değil büyük şairlerde şiirlerine 1 kaç sene ara verdikleri olmuştur ellerine olmadan yazamamışlardır, Şiar sabır, sabır şair.....
Deliklerimdir hayatı sevdiren şiirimi mutlaka oku Gülay o şiirde benim yazmak isteyipte yazamadığım bir zamanda yazılmıştır...
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta