Yazmak için o kadar sefilim aslında. Kalemim değil karşımda boynu eğilen cümleler bile külfet yüreğimde. Ne görsem gecenin karanlığında ona tutunuyorum adeta. İçimde öyle bir sadakat var ki yazmaya dair. Ve ne zaman zorlansam yazı yazmakta, hiç gözyaşı dökmedi harfler bana. Hiç bana ihanet etmediler sağ olsunlar hepsi koşarak geldiler kâğıtlarıma… Bu sözler ise benden armağan olsun kaybolan düşlerime ve harflerime...
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




yazmak sabır işidir birazda.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta