kömürden bir gözü var kalemimin
iç çeker durur bana öyle hüzünlü hüzünlü bakıp bakıp
bembeyaz kağıtlara simsiyah akıp
tükenir gider ağlayarak garip
kimbilir hangi ağacın dalıydı tutundum
ölüm kusan mavzerleri bırakıp
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta