Tükenmiş kalemim doğruldu
Mat ve solgundu
Yorgundu
Dimdik durdu
Işıltısı bile kesen kılıçların karşısında
Kahkaha attı saklanan sır
Aldırmadı kalemim,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta