Kalem kırılınca bil ki ben üzülmüşüm.
Kalem yazınca, bil ki ben ağlamışım.
Kalem susunca, bil ki ben ölmüşüm.
Kalem söz bilmez yazsa derdi bitmez,
Kalem sever, sevdikçe acısı dinmez.
Kaleminde kalbi vardır, kimse bilmez.
Çekingen adımlarla sesiz ve ürkek
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini
Devamını Oku
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta