Kaldırımda bir ihtiyar.
Sorsan elbet, bahtiyar.
Bir elin de, kısa baston.
Diğer elinden, tutar torun.
Kaldırımlar, büyük sorun.
İhtiyar ha düştü,
Ha düşecek.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok anlamlı ve duygulu bir şiirdi kutlarım.Tam puanımla şiiriniz sayfamda saygılarımla...ZEYNEP EROĞLU
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta