Haydi kaldır kaldır sesine döndüğümde ben,
Ayakta,kırk yaşlarında bir adam
Dalgın,mahcup,umutsuz
Kendisine yaklaşan zabıta memurlarına bakıyordu.
Zayıf,ince dalan,kara yağız bir adam
Önünde domates,biber...görebildiklerim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta