Bir kadın doğurdu beni
Kaldırım üstü yol kenarıydı
İnsanlar vardı
Duymadılar inadına çığlıklarımı
Annem bir dilenci
Babam bir serseri
Kimbilir sokakta doğmuş olan benim acılarımı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel bir calisma...tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta