Deveran ediyordu dünya,
İki boynuzun arasında sallanan.
Buzlar dökülüyordu bulutlardan
Tepesine Fin ormanlarının.
Kucaklanmıştı aşılmaz sislerle etraf,
Geyiklerin burnundan yükselen…
Olanaksızdı soluk almak
Güzelliğin naz ettiği havada
Çoktan buharlaşmıştı kokun
Hiçbir bahçede bulunmayan…
Yalnız heybemdeki şişedeydi ıtırın
Düğününde kumların rüzgarlarla,
Geliniydin çöllerin destan dillere
Giydiğin nedir garbın karasından
Ey Palmira?
Saklambaç oynardın yıldızlarla
Çarpıyordu ölümsüz kıyılarına,
Cevval dalgaları Ölü Deniz’in;
Yad edip batık aşkların ruhlarını,
Batmadığı yerde,
Fani yığınların…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!