Yollar kesişmedi, izler silindi,
Kör kuyularda yankımla kaldım.
Gönüller açıldı, sofralar doldu,
Ben yine kırık dökük hâlimle kaldım.
Sorup da “neden” deme, yaram derindir,
Her omuzumda ayrı yük insan elemdir.
Kısmetse gelir de, umut derindir,
Ben gelmeyen kaderin peşinde kaldım.
El uzatan çoktu, dokunan olmadı,
Bir sıcak nefes yüzüme vurmadı.
Dün omzumda duran bugün durmadı,
Ben dostun vefasız hâliyle kaldım.
Geceyi sabaha bağlayan kimdi,
Hangi dua beni ayakta bildi,
Herkes bir yol buldu, yürüyüp gitti,
Ben sönmeyen derdin közünde kaldım.
Kayıt Tarihi : 13.2.2026 13:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!