Gurbete çıktı güveyler gelinlerim yalnız kaldı
Büyüdü ölüm sınırı çocuklarım öksüz kaldı
Eğri kasketleri yıkık gittiler çok uzaklara
Soğudu buğday sıcağı ekinlerim ıssız kaldı
Işıklarım söndü canım güle taş attılar da hep
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta