Peynir gemisiydi ömrüme katık ettiğim yolda
karadan
karakalemle aklaştırdığım lafı
yürü ya gemim dedi
eksiltince yemini
gemi azıyı aldı arsızlık.
Bir insan;
birden fazla insanın hayatının içindeki kara kırıntıları ayıklayıp
gün ışığında
k/ömür sıcaklığını aramasına
işte bu diyorum sırrın yüzünü göstermesine.
Bizimkisi farklı mesele gülser
eskimiş esvaplarımız ıslak kurutmaya sermişiz geceyi gün ışıldamasına.
Rüzgarı tutabilseydik avuçlarımızda
aklımızda taşırdık kemanın nağmelerini
kaç rüzgar esti?
asırların çınar yaprağına bürünüşüne
üflesek
herşeyimiz üryan
Elementler aşkına lütfen kalbini ateşten uzak tut kuzum..
uf olmamalısın..
Kayıt Tarihi : 10.12.2011 20:15:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!