ey ömrün şu kısacık vaktinde kaleme-kelama sığmayan
ey içimde bir kağıt parçası gibi tutuşup yanan
senin ateşinin sırrında bu kadar İbrahim olmuşken canım, kazasız-belasız ve dahi sessiz-sedasız bir şekilde bildiğim kelimelerle seni anlatmak çok zor, biliyorum. her şeyini göze aldığım varlığının hikayesinde cümlelerim bitiyor ve yüzünün yıldızlı göğüne bakmak için başımı kaldırdığımda, tane-tane zikrine düşmüş bir iki mısra söz kalıyorum senden geriye...
toprak şahit olsun,
.........taş şahit olsun,
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta