ey ömrün şu kısacık vaktinde kaleme-kelama sığmayan
ey içimde bir kağıt parçası gibi tutuşup yanan
senin ateşinin sırrında bu kadar İbrahim olmuşken canım, kazasız-belasız ve dahi sessiz-sedasız bir şekilde bildiğim kelimelerle seni anlatmak çok zor, biliyorum. her şeyini göze aldığım varlığının hikayesinde cümlelerim bitiyor ve yüzünün yıldızlı göğüne bakmak için başımı kaldırdığımda, tane-tane zikrine düşmüş bir iki mısra söz kalıyorum senden geriye...
toprak şahit olsun,
.........taş şahit olsun,
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta