O kalbini oymuşlar
Yerine taş koymuşlar
Kılıfına bakıpta
Seni İnsan sanmışlar
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Allah taş kalpli olanların tırnağını uzatmasın ne diyelim başka elden ne gelir ki güzel bir mani olmuş. nerede eski zamanlarda insanların manilerle Kendini ifade etmeleri gelen gideni aratıyor dostum kalemin daim olsun
Bazı taşlar insan kalbinden daha merhametli ve daha cömerttirler. Birçok kaynaklar ya onların altından nebean eder ya da onların bahrından fışkırır. Ama insanoğlunun bir kısmının kalpleri granitten bile sert ve demirden daha katıdırlar.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta