Kalbin sesi Şiiri - Mahmut Bozkurt

Etrafın sessiz, sokaklar boşsa,
Yürüdüğün yollar yokuşsa, yorucuysa,
Gölgen bile seni terk edip kaçsa,
Şükreden bir kalbin var, yalnız değilsin.

Ne bir dost eli var, ne bir soranın,
Kalmamış içinde dünün, yarının,
Sahibi sensin bu derin sızının,
Şükreden bir kalbin var, yalnız değilsin.

İnsanlar vefasız, dünya bir hancı,
Bazen en yakının bile yabancı,
İçini yaksa da bu sessiz acı,
Şükreden bir kalbin var, yalnız değilsin.

O kalp ki umudu içinde taşır,
Her gizli duayla Göğe ulaşır,
Karanlık geceler nurla buluşur,
Şükreden bir kalbin var, yalnız değilsin.

Kimsen yok sanırsın, Yaratıcın var,
O'na sığınan gönle dar gelir dünyalar,
Gözünden dökülen yaşları sayar,
Şükreden bir kalbin var, yalnız değilsin.