Ağaçlar ne kadar birbirinden uzak gibi dursada
onlar köklerinde bir bütündürler.
Kainatta bazı insanlarda öyledir.
Gözünüzün gördüğü bir ağaç yaprağı nasıl savruluyorsa
çok ötedeki ağacın yaprağıda aynı anda savrulur.
Onları aynı anda derinden hissettiren
manevi bir rüzgar dokunuşudur.
-l-
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye
Devamını Oku
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta