Ne kapı ne pencere,
Sadece dört duvar ve ben.
Ve ben dönüp duruyorum içeride.
Ne bir rüzgar değiyor tenime,
Ne de bir ışık vuruyor gözlerime…
Yüreğimle hapsolmuş bedenim,
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta