ANTOLOJİ ESER NO: 416
ESER ADI: KALBİN DİLİ
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
TARİH: 21.04.2026 / 02:30
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Hikmetli Koşma / Gönül Yolu
SÖZLER
GİRİŞ (Ağır ve Vakur)
“Bekleme gelecek günü geçmişin yükü ağır...
Dostun kulağı sağır dünyanın kalbi sağır...”
Sanma ki arkandan gelen kötü günler seni bulur
Kaybetmiş o yolunu gider düşmana yar olur
Bazen hüzünler boşadır dökülür yaprak gibi
Gelecek günler bilinmez saklıdır toprak gibi
[NAKARAT]
Yüreğim coşar umutlara menzile doğru koşar
Gönül bu derya içinde her gün bir bendini aşar
Umutların ne olacağını elbette Mevlaya sorar
Bizim dilimiz kalbimizdir ne söylerse O söyler...
ŞİİR KISMI (Ders Veren ve Asil)
“Bak hele canımın içi, kulak ver bu söze...
Biz yolu bilmeyene yoldaş, sözü bilmeyene sırdaş olduk.
Giden günlerin hesabını tutmadık,
Gelecek günlerin korkusuna yatmadık.
Yolunu şaşıran varsın gitsin düşmana yar olsun,
Bizim kalbimiz ne söylerse, dilimiz onu ikrar eyler.
Umut kuşunu saldık gökyüzüne,
Dönüşü de, varışı da elbet Mevla’dandır...”
Kalbin dili ne söylerse hakikat odur canım
Vefasızın kapısında harcanmaz benim anım
Yüreğim umuda gebe her gece sabahı bekler
Mevla yazmış kaderi sabra sabır ekler
[OUTRO]
Sabra sabır ekler...
Kalbin dili söyler...
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 23:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser, dünyanın sağır kalmış vicdanına karşı kalbin kendi iç sesini ve hakikatini haykırışının hikayesidir. Ozan, geçmişin ağır yükünü bir kenara bırakıp umudu Mevla’ya emanet ederken; yolunu şaşıranlara ve vefasızlara harcayacak bir anının bile olmadığını vurgular. Geleceğin bilinmezliğini toprağın sırrına benzeten, sabırla yoğrulmuş bilgece bir duruşun ve sarsılmaz bir imanın sinematik anlatımıdır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!