Bir ağaç yetiştirdim,
Adını çınar koydum; kestiler.
Bir ağaç daha yetiştirdim,
Adını çam koydum; yaktılar.
Sonra öyle ağaçlar yetiştirdim ki!
Adını sevgi,barış koydum,
Şimdi uzadılar dallandılar.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Yüreğinizdeki sevgiyi coşkuyu ve bütünleştirici mutlulluk rüzğarlarındaki tek bir kalp atışındaki hassasıyetinizi hissettim...Ne mutlu Barış,Demokrasi,özğürlük yolunda M.Kemal ATATÜRK'ün fikir ve düşünceleriyle yürümek ...Sonsuz sevgi ve saygılarımla...atıl kesmen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta