Kalbimin Yolları (uzak diyar)

Bir rüzgar alır götürür seni bu şehirden
Ben de yoluma dönerim aniden
Belki düne dönüp düşünürüm sahiden
Bana verdiğin zararı karşılayamadım gönlüm şimdi farksız harabeden
Bu can verilmiş bana emaneten
Cephanemden seslenirim sana duyamazsın kalbimin sesini masal ülkenden
Misal veririm sensiz geçirdiğim günlerden
Yalan dersin sevdayı maziye almak kolay gelirse anlayamazsın bu garibin halinden

Pansuman yapılsın kalbime
Yere düştüm bugün sevgi vadisinde
Düşünüp dururum her gece gönlümün sahilinde
Ben mi yanlıştım yanlışlar mı benleydi diye
Gönül bucaklarımda mutluluk pınarlarım da akardı öncelerde
Şimdi diyarlarım doldu taştı hüzün misketleriyle
Kuvvet de kalmadı bileklerimde
Son yollayacağım mektup kalbinin derinliklerine

Teslim ettim sevdamı uçup giden martılara
Uzaklara dalıp gider oldum sessiz akşamlarda
Rüyalarımla uzaklaşmak isterim bu diyarlardan
Velakin sesin yankılanır kulaklarımda
Denize hasret kalırım gönlümün zincirli sandallarında
Söyle ne bıraktın ardında
Boş kaldı kalbim gibi gül kondurduğum avuçlarım da
Beni savuran rüzgarlara hasretim
Hasretim üzerime gelen günlerime
Hasretim özlemine
Hasretim geride kalan düşlerime
Hasretim...

Kalbimin damak tadındayım
İlişmeyin bana biraz ağlamaklıyım
Uzun bir yolculuk vardı kalbimden kalbine sefer yaptığım
Bugün hava soğuk ve nemli o yüzdendir yolda kalmışlığım
Her hayal kurarken hüznümü unutabileceğimi sanmıştım
Yanıldım fark ettim ki sevdanı kaldıramamışım
Ruhen bir hayli yaşlanmışım
Sabır kapısının anahtarını almışım

Unutturup gitmektir bana yapabileceği en büyük iyiliği
Kolay değil gönül sancısıyla kaldırabilmek bu şehri
Sevgi...
Her an ikilemde bırakır zamansız bekleyeni
Sevgim tek taraflı olduğu içindir ki ağlatır beni
Şimdiye dek büyük bir ümitle yolunu gözledim
Ne yazık ki göremedin sen beni o lüks perdesinde
Vardır benim kalbimin de prensesi
Beklediği...
Karşılığı göremeyince sevdam da giyer kefeni