Yaşam zamanı önüne katmış doludizgin geçiyor. Sürekli aynı güzellikleri yaşayamıyorsun. Duygunun doruğuna yaptığın ölümüne tırmanışta, karşına o çıkıyor. Yaşamı boyunca senin gibisine rastlamamıştır. Bunu bilerek, sevgini evren ötesindeki aşk gezegenine taşırsın. Onu çok sevmediğini, canından çok sevdiğini düşünürsün… Aslında şeytan üçgenini hesaplamadığın için yanılmışsındır. Ceylanın beyin yıkama eğitimi almış bir avcının erotik bataklığında saplanmıştır. Elini uzatırsın, gittikçe batar ve çaresizliğin hıçkırığını yudumlarsın… Yapacağın tek şey, şiir yazmaktır.
Korkunun dağlarında
Çobanlar türkü söyler
Sen umutsuzluğunun baharını yaşarken
Öfkem okyanuslardaki
Köpek balıklarının dişlerinde…
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta