"kalbimden Geçen Son Tren"

"KALBİMDEN GEÇEN SON TREN"
Bir tren geçti bu gece kalbimden
Sessizdi,yavaştı ama derindi izleri
Ne bir bilet kestim,ne de bir el salladım ardından
Sadece içimdeki istasyonda bekledim

Beni alır mıydı
Yoksa başka diyarlara mı götürürdü
Bilmem
Ben hep oradaydım ama o hep geçti gitti

Yalnızlıkla dolu bir istasyondu kalbim
Bir bankta oturmuş çocukluğumu bekliyordum
Bir tren gelecek ve beni alıp götürecek diye
Ama trenler hep başkasına durdu
Benim duraklarım hep ıssız kaldı

Rayların üstünde pas tutmuş umutlarımla
Bir çığlık gibi uzayan düdük sesiyle arkalarından bakakaldım
Ve ben,her sesle biraz daha içime gömüldüm
Biraz daha kalabalıkta kaybolan bir ben kaldım

Ama öğrendim
Her tren bir yolcudur
Her gidiş yeni bir varışa hazırlıktır
Ve her bekleyiş insanı büyütür
Her gelmeyiş içini onarır

Son tren geçse de kalbimden
Ben artık biliyorum
Ben kendi rayıma düşebilirim
Kendi trenimi beklemeden
Kendi yolumu çizebilirim

Kalbimden geçen son tren
Bir veda değil aslında
Bir başlangıcın habercisi.
Gözlerim dolu ama yüreğim güçlü
Giden trenin ardından ben hâlâ buradayım, bu son durakta

10.10.2025