Örselenmiş yürekte asude bir sevdayı,
Ayakta tutmak için yıktığım çok şeyler var,
Olmamış bir hal gibi örtbas edip vedayı,
Gözyaşımda gizleyip döktüğüm çok şeyler var.
Neden acıdır terkler, aşktan kopuşlar niye?
Ayrılığın ardından kalır çile hediye,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta