Kimseye anlatamadığım dertlerim var...
Kimse acıyarak bakmasın diye mutluluk oyunu oynuyorum...
Döktüğüm gözyaşlarımı görmesinler diye saklıyorum...
Dert ortağım odamın dört duvarları oldu...
Biliyormusun anne sana kızmaktan çok kırgınım içim acıyo...
Neden beni yanlız bıraktın gecenin karanlığına mahkum ettin...
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta