Rüzgarın dili var ya!
Gecelere fısıldayan.
Her esintide yüzün.
Her uğultuda,
Sesin yankılanır.
Karanlığın içinden yürüyorum.
Ayışığı, ayağımın altına serildi.
Solgun bir yol gibi.
Yolum, hep sana çıksın istiyorum.
Ama sen, uzak bir rüyadasın.
Erişilmez, dokunulmaz, kırılgan..
Kalbimde taşıdığım aşk,
Yalnızlığın zırhından daha ağır.
Omuzlarıma çöken hüzün,
Bir dağ gibi, bastırdı nefesimi.
Yinede hayalini görmek için,
Karanlığa yalvardım.
Çünkü karanlık bile,
Senden yana yumuşardı.
Şimdi ne sabahın ışığı diriltir beni,
Ne gecenin karanlığı uyutur.
Ve ben..
Severek tukenmeyi,
Sensiz yaşamaktan daha kutsal sayarım.
Kayıt Tarihi : 2.1.2026 15:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!