Gece yarısı, gözlerim karanlıkta parlıyor,
Sen uyurken ben hâlâ buradayım,
Kelimelerin yankısı içimde dönüp duruyor.
Dokunmadım ki saçlarına, öpmedim ki alnından,
Ama her nefesimde adın var,
Her kalp atışında senin ritmin çalıyor.
Uzaktan sevmek bu işte…
Acı tatlı, yakıcı ama bir o kadar da saf.
Gözlerinle hiç buluşmadım,
Yine de en derin yerimde hissediyorum bakışını.
Bir “merhaba” yazıyorsun,
Benim bütün dünyam aydınlanıyor.
Korkmuyorum mesafeden,
Ne şehirlerden, ne zamanlardan, ne de “imkânsız”lardan.
Çünkü sevgi burada, tam burada,
Kollarımın arasında, kalbimin yerine attığı yerde.
Sen bilmesen de,
Ben çoktan seninim.
Bir gün belki ellerimiz buluşur,
Tenlerimiz aynı havayı paylaşır,
Ama şimdilik bu yeter…
Seni sevmek, benim en güzel uykusuzluğum,
Ve en gerçek rüyam.
Kayıt Tarihi : 3.3.2026 16:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
İçimden gelenler




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!