Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Maziye aralanan bir kapı..
Ve tazelenen bir yara..
Ve ölüme çekilen(!) bir yürek..
Ve başlangıçsız yeni günler..
Kalbin kanadığı kadar, ruhsuz suretler de yalan..!
..............
Hasret ve hüzün.. , çok iyi anlatılmış..
Çok güzeldi şiir..
Tebrikler, yüreğinize sağlık..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta