Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
teşekkürler
"EĞER İNSANIN KALBİ ŞU KAİNAT GENİŞLİĞİNDE BİLE OLSA İDİ, O KALBİN O RAHMAN'IN BUNCA İHSANATINA MUKABİL, YİNE DE MİNNET VE MUHABBETLE DOLMASI İKTİZA EDERDİ." -Kelam-ı kibar-
Hayırlı sınavlar Zeynep hanım.
teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta