"Seninle hiçbir zaman yan yana olamadım, ama kalbim hep seninle yaşadı; bu da bana bir ömür yetti."
Yıllar boyunca aynı bankta oturup seni uzaktan izledim. Elindeki kahveyi tuttuğun parmaklarını, gülümsediğinde yanağında beliren o minik gamzeyi, saçlarını rüzgâra bıraktığın o anı ezberledim.
Sen, beni hiç görmedin. Belki yanından geçtim, belki aynı kitapçının raflarında aynı sayfaları çevirdik, belki aynı yağmurun altında yürüdük, ama sen beni hiç fark etmedin.
Olsun.
Çünkü ben seni sevmeyi, seni yaşamaktan daha çok sevdim.
Kovalamayin beni yataga
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Devamını Oku
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta