Gülüşün değince akşama,
Işık adını öğrenir dudaklarından.
Gece utanır kararmaya,
Rüzgâr yönünü senden sorar,
Gün kendini erteler;
Akşam bana kalır, ben sana.
Bakışın değince zamana,
Dün, gülüşünün ardında bekler,
Yarın, yüzünde yol olur.
Ben yürümeyi unutudam da
Kalbim herkesten önce varır sana.
Kayıt Tarihi : 24.12.2025 19:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!