En yakın çağrışımlardan uzak sesler getiren
Ayrılığı beziyorum köhneliyor düşlerim
Sana yazıp yırttığım mektuplar kadar masum
Yasağına uzanıyor ellerim.
Bu ülkede yaşadığım her gün azalttı beni
Kalbime dargın durdum çoğaldıkça ölüler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta