Kalbim çocuk kalmak istiyor

Küçüklüğüne hayıflanırdı hep
Küçücük kalbinin büyümeyip
Koskoca kalpler yanında çocuklaşmasına

Sahi ne zaman büyüyecekti
Ne zaman büyüyüp de hesap verecekti?
Çocuk kalmanın hesabını
Yerinde kalma morotoryumun hesabını
Bu çocuk kişiliğe nasıl verecekti?

Çünkü çocuktu yüreğim
Emeklemeyi de paytak yürümeyi de
Kırkında öğrenmişti.
Yeni kanatlanmayı öğrenen yavru kuşlar gibi

Oysa aklı almıyordu
Yavru göçmen kuşları
Kar, kış, kıyamet tufanında
Nasıl kanat çırpıp uçardı
Özgür mavilikler ülkesine

Ya da kapkara bulutlar ardında
Hür okyanuslar var mıydı?

Çünkü çocuktu kalbim
Kırıldığı her daldan hiçbir filiz açmamıştı
Yeni aşılar denemişti gövdesinden
Yıllar yılı bekleyip tutmamıştı

Ayazlarda ürkek, hoyrat çocuk kalmıştı

Çünkü çocuktu henüz yüreğim
Çocuk kalmak istiyordu
Bir adım ötesi uçurum biliyordu

Bir adım ötesi aldanmışlık, aldatılmışlık utanıyordu
Bu yüzden hep çocuk kaleler yapmıştı saf kalbine

Cesaret, ihanetin ilk adımıydı çocukluktan
Büsbüyük kalpler cesaretle yüreklendiriyor
Sömürüyor,kullanıyor,kirletiyordu
Gök maviyi kapkara atiye yol yapıyordu

Mazi hep çocuktu içimde halim de çocuk
Şimdi koskoca yüreksizler gölgesinde
Saf, temiz, mis
Çocuk kalmak istiyorum!...

Sonra sahi bu kalbim neden çocuk?
Uzaklarda çok uzaklarda
Çocukça aşk var mı?
Kirli koskoca yüreklerin gölgesinde
Gerçek maviye açar mı tüm bahar çiçekleri.