Nefes almak zor geliyor.
Ellerim boşluğa uzanıyor.
İçim kan ağlıyor.
Yine yalnız kalıyorum.
Kalbim ağrıyor.
İçim yanıyor.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




sevgi'den sonra yalnızlık yoktur........
yüekler arası köprüde yolculuklar başlamaya görsün.........
Dostum bu şiir seni anlatıyor,ancak bukadar güzel yazılabilirdi!Tebrikler
Bu sevda bitmez, yürekler susmaz Şairim. Gerçek sevgiler gelip geçici değildir, ömür boyu devam eder. Yine yalnız değilsin canım. Edebiyat dünyasında başarılarının devamını dilerim.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta