Uyku, gözlerime veda etti, yüreğimle sırdaş şimdi.
Yüreğim, kan revan için de duygu katili olmuş.
Sordum? neye bulaştın sen? Kime kötülük ettin?
Güldü...
Kan kaybın dan öleceksin be adam dedi, utandım.
Meğer, kanayan yaralarıma derman olurmuş...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta