Ankara’nın ortasında,
Yalnız ve kimsesiz gençliğimiz.
Henüz yirmiyim, hayallerim en az kırk.
Kim der bu yaşta, umudu yok, kalbi kırık.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta