Seni ben çok başka çok başka sevdim.. Sen bu yazımı okuyamasan bile..
Ben seni nasıl sevdiğimi önce anlatmalıyım kendime sana anlatmadan önce..
Kavuşma umudum olmasa bile yüreğimi sıkarak acıtarak dualar ederek sevdim..
Sevdiğim ile ilgili her şeyi vuslatı olmayan hayali bile belki diyerek kendime, Umut varım olarak düşledim..
sabretmeyi bilmiyorsam
derde isyan ediyorsam
halime şükretmiyorsam
ben insan olabilir miyim
aç’im diyeni duymuyorsam
Yollarına bakıpta ağladı gözüm
Taş bastı karalar bağladı özüm
Kalp dinlemez, sönmez közüm
Başkasına, meyletmez gönlüm
Seni benden ancak, ayırır ölüm.
Giderken el salladın, kalbime ateş düştü
Kanım donmuştu sanki, en acımasız kıştı
Gök delinmiş gibiydi, gözlerimle yarıştı
ben İstanbul’u çok sevmezdim
içinde şimdi sen varsın diye sevdim
senin ayak izin var kaldırımlarında
senin kokun var esen rüzgarında
senin tadın var denizinin tuzlu suyunda
bakma sen,
gözlerimin hüzünlü baktığına..
bakma sen,
yüzümün gülümsemeyi unuttuğuna.
ben iyiyim,
çok iyiyim annem,
Ben Kim-mi-yim.? Allahın aciz bir kulu, Yaratandan ötürü yaratılanı seven.. İyiden yana, Kötüye karşı.. Sadece İNSAN Olmaya calışan biriyim...
mutlu bir köy, çocuguydum
yemegimiz, mis gibi ev ekmegimiz
odun ateşiyle, kuzinede pişer di
ineklerden süt sagardı, annemiz
sıcak ekmek arası, taze tereyag yerdik
akşamları, cok erken yatardık
-
Kasım Akçay
Tüm YorumlarDünyada doğruluktan eser kaldımı ki... Melek Hanım.
Şiirlerde de olsa doğru sözleri görmek çok güzel.
Tebrik ederim güzel bir şiir yazmışsınız.