anneyim, ben!
çocuğum, olduktan
sonra, anlasamda
anneligin, degerini
çocuğum;
Yeter artık nettin kader...
Verdin bana elem keder...
Çektiklerim artık yeter...
Birazda mutluluk ver...
Bu dünyada bana mutluluk yok mu
Bende biraz gülsem çok mu
Dertlerim artık bitsin...
Kederler artık gitsin...
Kadınlar çiçektir derler ya
Çiçekler ilgi ister
Sevgi ister
Şu ister
İlgisiz kalırlarsa küserler çiçek açmazlar
Sevgisiz kalırlarsa solarlar
Mapus damı zindan her gece
Hüzün dolar kara gecelere
Sevdiğinin yokluğunda sevenlere
Volta atar aklın gelmez uykun.
Sevilmeyi beklemeden,
Önce sevmeli insan..
Önce o gülümsemeli, aynaya.
Aynadaki çehre gülümseyecektir ona..
Yer yokmu kalbinde,
bir gün, güneş
sıcagıyla, yakarken
tek bir bulut yokken, gökte
gök, gürlemiyor
bir bardak su
bir tabak yemek
şefkatle bir yetim sevindirmek
sokaktaki hayvanları doyurmak
her ne yapıyorsak
neye gücümüz, yetiyorsa
Her neyi yapıyorsanız
Allah rızası için yapın
Neler yapsanda kula
Bazı kullar olmaz razı.
Allahim..
hiç, kimseye
sevdiklerinin
acısını yaşatma, der
dua eder, amin deriz




-
Kasım Akçay
Tüm YorumlarDünyada doğruluktan eser kaldımı ki... Melek Hanım.
Şiirlerde de olsa doğru sözleri görmek çok güzel.
Tebrik ederim güzel bir şiir yazmışsınız.