öyle der babam, bizimki gönül yorgunluğu
iner merdivenlerden, göğsüne tutunarak
ekmek derdi diyorlar, dertlerin en güzeli
hangi dağı kaldırsam, kabuk bağlıyor toprak
sahibi ölmüş eşyanın derin hürmetiyle
geçiyor hevesler bir bir, günlerim dahası
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Her şey bildiğim gibi mi yoksa gökyüzü gerçekten mavi değil mi? Nedir yaşamak diye sorsam cevabı nerde gizli... Hayatın bir şiir gibi yaşanması gerekildiği oysa söylenmemişti. Her şeyin bir gönül yorgunluğuyla yazıldığı da. Gerisi kafi...
Allah kaleminize zeval vermesin.Harikulade...
'Kalben Müstafi', biz de kendi isteğimizle hayattan çekilelim mi acaba... Kime sorsan hayat yorgunu, kime sorsan gönül yorgunu...
Güzeldi, güne yakışmış şiir...
okudukca açılıyor manalar dize dize. kaleme sağlık
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta