öyle der babam, bizimki gönül yorgunluğu
iner merdivenlerden, göğsüne tutunarak
ekmek derdi diyorlar, dertlerin en güzeli
hangi dağı kaldırsam, kabuk bağlıyor toprak
sahibi ölmüş eşyanın derin hürmetiyle
geçiyor hevesler bir bir, günlerim dahası
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Her şey bildiğim gibi mi yoksa gökyüzü gerçekten mavi değil mi? Nedir yaşamak diye sorsam cevabı nerde gizli... Hayatın bir şiir gibi yaşanması gerekildiği oysa söylenmemişti. Her şeyin bir gönül yorgunluğuyla yazıldığı da. Gerisi kafi...
Allah kaleminize zeval vermesin.Harikulade...
'Kalben Müstafi', biz de kendi isteğimizle hayattan çekilelim mi acaba... Kime sorsan hayat yorgunu, kime sorsan gönül yorgunu...
Güzeldi, güne yakışmış şiir...
okudukca açılıyor manalar dize dize. kaleme sağlık
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta