Kendimizi daima bir kaç cümlede sınırlarız. Çünkü birin üstüne sayı değerinde harf bindirirsek, birliğin değeri ve sınırsızlığı anlaşılamaz.
Öyleyse bizim için sınır nedir? Yalnızca başlangıç.
Sınırsızlık ise o başlangıcı olmayan gerçek sonsuzluk. Ve sonsuzluk kelimede sınırsızlaşamaz. Kelimenin sınırı algıya kadardır. Algı ise mürekkebin kendisi.
Öyleyse bazen içimizde beliren veya henüz yazılmamış yada sadece tek bir damladadır kalbe düşen hüküm.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta