Kalbe dokunurken destur demek gerekir, Bir ömürlük yolda sırdaş olmak için. Sevgiyle örülen ağlara düşmek değil, Saygıyla yücelen bağlara yürümektir.
Aşk dediğin önce hürmet, sonra sabırdır, Yaralı ruhlara en şifalı tabirdir. Bir emanet gibi taşımalı sevdaları, Yürekten içeri sızan o sonsuz şiirdir.
Her adımda incelik, her sözde nezakettir, Gizli bahçelerde açan çiçekler gibi. Korkmadan, güvenle yeşeren umutlardı, En saf haliyle ruhu bürüyen duygulardır.
Aşk dediğin önce hürmet, sonra sabırdır, Yaralı ruhlara en şifalı tabirdir. Bir emanet gibi taşımalı sevdaları, Yürekten içeri sızan o sonsuz şiirdir.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta