Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Kalabalığın orta yerinde bir adım geri durur içim,
sesler birbirine çarpar, parçalara ayrılır,
her parça bir isim gibi kayar önümden,
hiçbiri dönüp “buradayım” demez.
Yüzler penceredir, içlerinde oda yok,
gülüşler kısa, bakışlar süratli,
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta