Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Kalabalığın orta yerinde bir adım geri durur içim,
sesler birbirine çarpar, parçalara ayrılır,
her parça bir isim gibi kayar önümden,
hiçbiri dönüp “buradayım” demez.
Yüzler penceredir, içlerinde oda yok,
gülüşler kısa, bakışlar süratli,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta