Artık mevsim sonbahar
Yapraklarımı gömüyorum toprağa
Yıllar öncesinden gömdüklerim gibi
Bütün umutlarımı ağaçların yapraklarında
Yeniden yeşermesi için gömüyorum toprağa.
Umutlarım aciz, gurursuz bir dev
Umutlarım yüzü kızarmaz, yalnız, çaresiz bir dev.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta