bir büyük boşluk kaplar her yanı
diri bir sessizlik yankısı olur
kerbela sokaklar çöller içinde
gel gör hal-i ızdırabım mahşere kalır
nicesi der geçer dert etme diye
kimisi kapar gözünü yok sayar
bir avuç mutluluk bahçende kuyu
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta