KALANLAR
Bir rüzgar misali esip geçtin öyle
Ellerin içindeki hüznü koparıp bana bahşediyordu.
Öylesine buruk bir tebessüm misali
Hissettiremedin sende ki olan yerimi
Anlamadın hiçbir zaman bendeki yerini
Sayende duygularım gözlerimin önünde gömüldü.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta