Yeter gurbet elde hasret çektiğim,
Kalan kalsın gidiyorum köyüme,
Maziyi anarak yaşlar döktüğüm,
Kalan kalsın gidiyorum köyüme.
Zalim gurbet beni köyümden etti,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Büyük şehirlerde yaşamak bir azaba dönüşmüş durumda Halife kardeşim. Biz kırk sene köyde yaşadık ama sonradan orayı önce belde sonra da ilçeye mahalle yaparak, köylükten çıkarıp şehirleştirdiler. Dolayısıyla da, ne huzurumuz kaldı ne sükunumuz. Keşke bizim de gidecek bir köyümüz ve oraya gidip yerleşecek imkanımız olsaydı da biz de köye göçseydik.
Size hayırlı yolculuklar ve hayırlı ve de huzurlu hayatlar dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta