KALAN KALSIN
Yeter gurbet elde hasret çektiğim,
Kalan kalsın gidiyorum köyüme,
Maziyi anarak yaşlar döktüğüm,
Kalan kalsın gidiyorum köyüme.
Zalim gurbet beni köyümden etti,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Büyük şehirlerde yaşamak bir azaba dönüşmüş durumda Halife kardeşim. Biz kırk sene köyde yaşadık ama sonradan orayı önce belde sonra da ilçeye mahalle yaparak, köylükten çıkarıp şehirleştirdiler. Dolayısıyla da, ne huzurumuz kaldı ne sükunumuz. Keşke bizim de gidecek bir köyümüz ve oraya gidip yerleşecek imkanımız olsaydı da biz de köye göçseydik.
Size hayırlı yolculuklar ve hayırlı ve de huzurlu hayatlar dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta